Dishonored 2 Review

Αν και καλό θα ήταν να παίζατε πρώτα το αρχικό Dishonored για να μπείτε λίγο στο κλίμα και κυρίως στην ιστορία του παιχνιδιού, παρόλα αυτά δεν πειράζει εάν ξεκινήσετε κατευθείαν με το Dishonored 2. Η ιστορία λαμβάνει χώρα 15 χρόνια μετά, με την νεαρή Emily Kaldwin (που διασώθηκε στο τέλος του πρώτου Dishonored) να διοικεί την Αυτοκρατορία των Νήσων από την πόλη Dunwal. Ο Corvo Attano, ο αρχικός πρωταγωνιστής και πατέρας της Emily, λαμβάνει πλέον χρέη βασιλικού προστάτη.

Το Dishonored 2 καλείται να αποδείξει αυτό που πολλά παιχνίδια -και οι εταιρείες πίσω από αυτά- προσπάθησαν και λίγα το κατάφεραν (βλ. Bioshock, Deux Ex κ.α): ένας άξιος συνεχιστής του αριστουργηματικού πρώτου μέρους. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν το πρώτο παιχνίδι παρουσιάζει σε όλους τους τομείς έναν πλούσιο, πρωτότυπο κόσμο, με εξαιρετικό gameplay και με μια ευφάνταστη ιστορία ανάλογη λογοτεχνικών μυθιστορημάτων, υπάρχει ελάχιστο περιθώριο βελτίωσης στην αναπόφευκτη συνέχεια. Και ενώ ουσιαστικά έχετε ενθουσιαστεί από το πρώτο μέρος και περιμένετε με ανυπομονησία το δεύτερο, κάπου εκεί στη μέση του παιχνιδιού, σας έρχεται αυτή η αίσθηση πως, OK καλό είναι αλλά όχι και τόσο ξεχωριστό όσο το πρώτο. Πώς τα πάει λοιπόν το Dishonored 2; Όπως θα είδατε και από τη βαθμολογία, αρκετά καλά θα λέγαμε. Το Dishonored 2, είναι ένα φανταστικό παιχνίδι από μόνο του, ακόμα κι αν δεν παρουσιάζει φρέσκες ιδέες όπως ο προκάτοχός του. Αυτή η ιστορία της εκδίκησης, σας διαποτίζει με εκείνα τα εργαλεία, τα τεχνάσματα και τις τακτικές που χρειάζεστε για να αισθανθείτε σαν ένας δολοφόνος με υπερβολική ισχύ, μέσα από ένα μαγευτικό ταξίδι ανεξάρτητα από το πώς θα επιλέξετε να παίξετε.

Ας μπούμε σιγά σιγά στην ιστορία του παιχνιδιού μας. Παρά την ευημερία του βασιλείου της Emily, μια σκοτεινή σκιά αναδύεται απειλώντας την εύρυθμη λειτουργία του. Ένας καθ’ εξιν δολοφόνος γνωστός ως Crown Killer αρχίζει και εξουδετερώνει έναν έναν τους πιθανούς εχθρούς της αυτοκράτειρας.

Ενώ ο Corvo και η Emily συζητούν το γεγονός αυτό κατά τη διάρκεια της εισαγωγής μπαίνοντας σε ένα δωμάτιο, συναντούν μια ομάδα από μια γειτονική πόλη αρχίζει να ψάχνει το δικό της ακροατήριο γι’ αυτά που έχει σκοπό να κάνει. Μέσα σε αυτή την ομάδα είναι και η Delilah Copperspoon, μία μάγισσα που ισχυρίζεται ότι είναι η θεία της Emily και η νόμιμη κυβερνήτης της αυτοκρατορίας. Καθώς η ομάδα επιτίθεται ξαφνικά σε όλους σε αυτό το δωμάτιο, η Delilah κλέβει τις δυνάμεις του Corvo, αναγκάζοντάς σας έτσι να ξεκινήσετε πάλι από το μηδέν.
Μετά την απρόσμενη αυτή επίθεση, δίνεται η επιλογή στους παίκτες να ξεκινήσουν την ιστορία είτε ως Corvo είτε ως Emily. Αυτός που δεν θα επιλεγεί μετατρέπεται σε άγαλμα, για να διασωθεί (ή όχι) στο τέλος του παιχνιδιού. Ο χαρακτήρας σας στη συνέχεια, θα πρέπει να ξεφύγει από τη φυλάκιση, να εκδικηθεί τους θανάτους των πιστών βασιλικών φρουρών και στη συνέχεια να αναζητήσει συμμάχους στη μάχη ενάντια στον Duke και τη Delilah.
Μμμ…τα φρέσκα ψάρια έχουν γυρισμένη την ουρά. Αυτός ο μάγειρας όλο κατεψυγμένα μας ταΐζει

Και η Emily και ο Corvo, έχουν μια σειρά από υπερφυσικές ικανότητες που τους αποδόθηκαν από τον αινιγματικό Outsider, αλλά ανεξαρτήτως αυτών των ικανοτήτων, και οι δύο είναι εξίσου έμπειροι στο να στήνουν ενέδρες, να παρεισφρέουν ανάμεσα στους εχθρούς χωρίς να τους καταλάβουν ή να συγκρούονται με τους φύλακες χρησιμοποιώντας τα σπαθιά τους. Οι υπερφυσικές δυνάμεις των ηρώων είναι σχεδόν πανομοιότυπες – η τηλεμεταφορά του Corvo (Blink) μοιάζει με το Far Reach της Emily καθώς λειτουργούν περίπου με τον ίδιο τρόπο. Αλλά και οι άλλες ικανότητές τους παρέχουν πολλούς δημιουργικούς τρόπους ώστε να ξεφύγουν από τους αντιπάλους σας. Ορισμένες δυνάμεις σίγουρα υπερτερούν, ειδικά όταν αναβαθμιστούν, από κάποιες άλλες και καθώς προχωράτε θα εμπιστεύεστε μόνον αυτές, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως και οι υπόλοιπες δεν θα σας χρειαστούν για να σας βγάλουν νικητή από μια δύσκολη αναμέτρηση.

Το παιχνίδι ακολουθεί την παράδοση του αποκαλούμενου «immersive sim», με τον συγκεκριμένο όρο να αναφέρεται στα παιχνίδια που δίνουν το έλεγχο του σεναρίου στον ίδιο τον παίχτη. Ως εκ τούτου, καθένα από τα εννέα κεφάλαια προσφέρεται ως ένα σκηνικό με τον παίκτη να είναι ο σκηνοθέτης ο οποίος θα επηρεάσει την έκβαση του ήρωα. Αυτό απλά σημαίνει πως αν θέλετε μπορείτε να προχωράτε ως θανατηφόρος δολοφόνος βγάζοντας απ΄τη μέση όσους εμποδίζουν τους άμεσους στόχους σας ή ως ένας αφανής φιλεύσπλαχνος επικυρηγμένος που δεν του αρέσει να σκοτώνει αλλά να κοιμίζει τους αντιπάλους με ένα υπνωτικό βέλος στο λαιμό. Με άλλα λόγια, ή ακινητοποιείτε τους εχθρούς σας ή τους θάβετε.

Το καλό σε περίπτωση που ακολουθήσετε τη δεύτερη τακτική είναι πως όταν σας επιτεθούν το πιο πιθανό είναι να σας αφήσουν αναίσθητο και όχι νεκρό και / ή αποκεφαλισμένο. Από την άλλη, οι περισσότερο αιμοδιψείς δολοφόνοι θα χαρούν τις φρικιαστικές εκτελέσεις, οι οποίες φαίνονται ακόμα πιο επώδυνες χάρη στα θεαματικά animations του Dishonored 2.

Οι νέες δυνάμεις των ηρώων μας αποκτώνται βρίσκοντας διάσπαρτα Runes σε κάθε κεφάλαιο του παιχνιδιού. Έχετε πλήρη ελευθερία στην επιλογή δυνάμεων (καθώς και τις αναβαθμίσεις τους). Το μόνο που χρειάζεστε είναι αρκετά Runes για να ξεκλειδώσετε τις επιθυμητές ικανότητες. Επίσης, θα πρέπει να ψάχνετε και για Bonecharms, τα οποία είναι κάτι σαν τοτέμ που παρέχουν συγκεκριμένα μπόνους και δυνατότητες.

Η ανακάλυψη των Runes και Bonecharms είναι γενικά μια ευχαρίστηση διαδικασία, χάρη σε μια, ας πούμε, μαγική Καρδιά που σας δίνεται από τον Outsider. Όταν την έχετε ανά χείρας, η Καρδιά αποκαλύπτει τις θέσεις Runes και Bonecharms στην περιοχή. Το να καταφέρετε να τα προσεγγίσετε και τελικώς να τα αποκτήσετε βέβαια είναι άλλο θέμα. Η Καρδιά μπορεί επίσης να αποκαλύψει και τα μυστικά οποιουδήποτε Non-Player χαρακτήρα (NPC) που στοχεύει, αποκαλύπτοντας συχνά τα ζοφερά του μυστικά.

Σε περίπτωση που τελικά αποφασίσετε να λύνετε τις διαφορές σας με τα όπλα, αφήνοντας πίσω σας αίμα δάκρυα και…νεκρούς, αυτό θα έχει ως κατάληξη να προκαλέσετε μεγαλύτερο χάος στην πόλη. Ως αποτέλεσμα, προχωρώντας στα επόμενα κεφάλαια, η πόλη θα αρχίσει να δείχνει σημάδια καταστροφής ενώ θανατηφόρα παρασιτικά έντομα θα κάνουν την εμφάνισή τους σε πολλές πόλεις της αυτοκρατορίας. Επίσης αυτός ο τρόπος προσέγγισης θα οδηγήσει σε ένα πιο σκοτεινό τερματισμό του παιχνιδιού.

Clockwork Mansion: Από τις καλύτερες αποστολές του παιχνιδιού

Φυσικά, παίζοντας ως καλός (Low Chaos) θα πρέπει να σκοτώνετε σπάνια έως καθόλου. Γενικά στο Dishonored 2 δεν είναι απαραίτητο να σκοτώσετε τον οποιοδήποτε. Μπορείτε δηλαδή να τελειώσετε το παιχνίδι και να μην έχετε σκοτώσει κανέναν (χαρά στο κουράγιο σας). Το να κρύβεστε από τον εχθρό και να του αποσπάτε την προσοχή είναι μια λύση. Η άλλη είναι να τους ρίχνετε αναίσθητους και έπειτα να τους κρύβετε ώστε να μην τους πάρει είδηση κάποιος διερχόμενος φρουρός. Το Low Chaos/High Chaos πάντως θυμίζει αρκετά τις ηθικές επιλογές που καλούμασταν να κάνουμε και στο Bioshock και πώς αυτές μας οι επιλογές επηρέαζαν την εξέλιξη του παιχνιδιού.

Η αποφυγή συγκρούσεων και σκοτωμών (και σε συνδυασμό με τη μη χρησιμοποίηση δυνάμεων για μεγαλύτερη επιβράβευση) είναι μακράν ο πιο δύσκολος τρόπος για να παίξετε το Dishonored 2, και ίσως και ο λιγότερο διασκεδαστικός. Σε περίπτωση που δεν είστε σίγουροι για την επόμενη κίνηση ή θέλετε να πειραματιστείτε, μην ξεχνάτε το Quick Save, το οποίο θα το χρειαστείτε ουκ ολίγες φορές.

Όπως και στο πρώτο παιχνίδι, κάθε επίπεδο είναι μια αυτοτελής συνοικία γεμάτη παράσιτα, βικτοριανή αρχιτεκτονική, και ευρύχωρες πλατείες γεμάτες με απλούς πολίτες και ένοπλους φρουρούς. Φεύγοντας από το Dunwall, θα βρείτε καταφύγιο στην όμορφη παραθαλάσσια πόλη της Karnaca για να καταστρώσετε το σχέδιο εξουδετέρωσης της Delilah και των συνωμοτών της  ενώ παράλληλα θα απολαμβάνετε τα μαγευτικά γραφικά του Dishonored 2. Αν μη τι άλλο, η αλλαγή του σκηνικού θα εκτιμηθεί δεόντως, από την σκοτεινή λόγω των καπνοδόχων και των ψηλών κτιρίων Dunwall, στην ηλιόλουστη και πράσινη φαβέλα της Karnaca.

Σε τεχνικό επίπεδο μιας και αναφερθήκαμε στα γραφικά, το Dishonored 2 μάλλον ζορίζεται να αποδώσει τα γραφικά στο 100%, με συχνές μεταπτώσεις των frame, ‘παγώνοντας’ καμιά φορά και το ίδιο παιχνίδι. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να πραγματοποιείτε συχνά save αλλιώς θα κινδυνεύετε να χάσετε όποια πρόοδο έχετε κάνει μέσα στο παιχνίδι. Φυσικά θα βγει κάποιο patch για να διορθώσει τα όποια προβλήματα αλλά γι’ αυτό υπάρχουν οι beta δοκιμές, για να διορθώνονται πριν την επίσημη κυκλοφορία.

Αυτό είναι και το μοναδικό αρνητικό που βρήκαμε, με το Dishonored 2 συνολικά να είναι ένα εκπληκτικό παιχνίδι. Παίζοντας εξ’ ολοκλήρου σε πρώτο πρόσωπο, η ελευθερία που δίνει στους παίκτες να κινηθούν όπως θέλουν στο κόσμο του, μοιάζει πολύ με αυτή των παιχνιδιών Elder Scrolls. Παρόλο που το παιχνίδι χωρίζεται σε ξεχωριστά επίπεδα και δεν λαμβάνει χώρα σε open-world σκηνικό, κάθε κεφάλαιο είναι τεράστιο και ατμοσφαιρικό, έτοιμο να το εξερευνήσετε. Η Αυτοκρατορία της Emily μοιάζει πως είναι βγαλμένη από έναν πραγματικό κόσμο, ο οποίος έχει αμέτρητες ιστορίες να πει.

 

Summary
Το Dishonored 2 κράτησε τα ιδιαίτερα γνωρίσματα που έφεραν τον προκάτοχό του στην κορυφή προσθέτοντας ακόμη μεγαλύτερη ποικιλία στο gameplay
Good
  • Ελευθερία κινήσεων
  • Σχεδιασμός κόσμου/επιπέδων
  • Το ίδιο εθιστικό με το πρώτο Dishonored
  • Η αποστολή Clockwork Mansion
Bad
  • Κρασαρίσματα λόγω γραφικών ακόμα και σε high-end κάρτες
  • Το σενάριο δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας
9
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ
Γραφικά-Ήχος - 9.5
Gameplay - 9.5
Σενάριο - 8
Αντοχή - 9
Written by
Founder του pcbyte.gr με νέα, reviews και guides από από τον μαγικό κόσμο της πληροφορικής και της τεχνολογίας
1 0

Αφήστε ένα μήνυμα

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί. Τα πεδία με * είναι απαραίτητα.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.